Yine her zamanki gibi sıradan bir gündü. Kahramanımız sabahın körü diye tabir edilebilecek bir saatte (sizin için öğlen) kalkmış, yüzünü bile yıkamadan bilgisayar başına geçmişti. Her sabah olduğu gibi önce mailini kontrol etmiş sonra facebook’u “Acaba mesaj gelmiş mi, bugün ekleyen var mı?” sorularına yanıt bulmak için kurcalamış, ardından pek yazışacak kıvamda olmasa da MSN’i açıp, durumunu meşgule alarak aşağı (sistem tepsisine) atmıştı.

Kahvaltı hazırdı ve “Beni ye!” çığlıkları kilometrelerce uzaktan duyulabilecek kadar gür ve yankılıydı. Evet yiyecekler konuşabiliyordu. (Yok artık.)

***

… Eskiden sıkça takip ettiği, sonradan terkettiği foruma bir vesileyle giren kahramanımızın gördüğü başlık ilgisini çekmişti. Başlığın, şimdiye kadar “Beni mi bulacak?” endişesiyle katılmadığı kampanyalardan birine ait olduğunu ve iki buçuk aydır devam eden bu yarışmada, sadece o forumdan onlarca kişinin kazandığını görmüştü. Bu, kahramanımıza minimal derecede de olsa ümit vermişti. (Bu yarışmadan ilk hafta haberdar olup, tarafına bile bakmadığını hatırlatalım.)

Okudu, araştırdı, sordu soruşturdu. “Pepsi: Duygularını Göster“ kampanyasına katılmaya karar verdi. 3 tane Pepsi alarak şansını denemek (kapıları aralamak) istemişti. Ve denedi de. Ümitsiz… İlk iş olarak 1 koli (24 adet) Pepsi (330 ml.) aldı. (Resim 1.) “Ne çıkarsa bahtıma.”

Resim I.

Gönderdi, bekledi, gönderdi, bekledi… Kontör, oyun, duvar kağıdı derken indirilmedik içerik kalmamıştı. Ve Pepsi’ye hafiften, inceden hayıflanmalar başlamıştı. Nitekim kolalar bitti. Elde var 20 kontör ve birkaç duvar kağıdı. Çevresindekilerin yoğun vazgeçirme çabalarına rağmen, azimle taşı delme gayretine girip, bir koli daha Pepsi aldı.

Denemeleri 2 hafta boyunca sürmüş ve geriye sadece 12 adet Pepsi kalmıştı. (39 Pepsi’yi mideye gönderdiğini söylemeye gerek yok herhalde.)

Cuma günüydü ve kampanyanın bitmesine bulunduğu gün dahil 3 gün kalmıştı. 3 tane açma halkasını eline almış, 3 farklı Firefox penceresi açmış ve saniyelerin dolmasını beklemeye başlamıştı. 28 Mart 2008 Cuma günü, saatler 11:59.56, 11:59.57 ve 11:59.58 geçe sırasıyla şifreleri göndermiş ve işine dönmüştü.

***

… Hırs yapmıştı. iPod Touch’a ihtiyacı olmamasına rağmen kampanyadan kazanamaz ise, kampanyanın bittiği gün cihazı satın alacaktı. Aradan epeyce bir süre (dakikalar) geçtikten sonra, ümitsizce cep telefonunu eline almış ve “Acaba oyun mu, duvar kağıdı mı? Epeydir de kontör göndermediler. Belki de kontördür.” diyerek “Mesajlar”a tıklamıştı. Ve gözlerine inanamamıştı. (Resim 2.)

Resim 2.

Bütün bunların ardından diyeceğim şu ki, bir daha hiçbir kampanyanın peşinden bu kadar koşacağımı sanmıyorum.

51 açma halkası ve iPod Touch

Yedinci formatını attıktan sonra artık fazlasıyla içli dışlı oluyorsunuz. Biz birbirimize ısındık, umarım sizin de sarılıp yatabileceğiniz bir elma(apple)nız olur…

Teşekkürler Pepsi.

Bugün 27 Nisan, iPod touch kazanıldıktan sonraki otuzuncu gün. Bir ayı doldurması şerefine bu yazıyı yazdım. Şuan saat 3:45. Yazıyı yazmaya başladığımda saatler 2:55′i gösteriyordu. (Neden bilmiyorum, her gün bu saatte gösterir.)

Nedir bu iPod Touch?

“iPod Touch Tanıtım Videosu”

Ülkemiz kanunları gereği; YouTube, aç/kapa/aç/kapa, yalama olduğundan “iPod Touch Tanıtım Videosu”nu “iPod Touch ile oynanabilecek bir oyun” videosu ile değiştirdim, en azından ben birşeyler yaptım.

***

Yakında iPod Touch kırma (JailBreak) ve uygulama (oyun, program vs.) yükleme ile ilgili bir yazı hazırlamayı düşünüyorum. O zamana kadar sizler de alırsınız birer taç. Vazgeçtim!